Ik kom vanaf mijn 8ste levensjaar bij Roda, vanaf mijn 18-e levensjaartot ca. 3 jaar geleden had ik zelfs altijd een seizoenskaart. Dat waren dus 21 jaar!

Echter doordat er steeds vaker werd afgeweken van de vrijdag/zaterdagavond en tegenwoordig met allerlei mogelijke varianten van speeldagen en speeltijden in combinatie met mijn werk is het niet mogelijk die seizoenskaart te pakken.

Mijn bloed is nog altijd geel/zwart en heb nog steeds mijn contacten bij Roda(fans) liggen.Echter nu ik een aantal jaren een klein stapje terug heb gedaan en de zaak bekijk van een klein beetje afstand, zie ik dat Roda op dit moment op een glijbaan zit naar beneden. Gezien de begroting ten opzichte van andere clubs doen we het best wel redelijk! Dat we dit seizoen wel al alle grote teams hebben gehad en nu dus eindelijk kunnen oogsten tegen clubs die we wel aankunnen is niet meer dan logisch. Roda heeft elk seizoen steeds meer moeite tegen teams met een grotere begroting.Dat moge duidelijk zijn. De afstand tot andere teams wordt steeds groter. Er komt een punt waarbij opportunisme en strijd het niet meer redden van kwaliteit. Incidenteel misschien ja, maar structureel nee.

De glijbaan waar wij met onze club nu op zitten, is al voorgegaan door MVV en FSC. FSC is al bijna beneden en MVV wilt het niet onder ogen zien dat ze de kracht en mogelijkheden hebben om te overleven in voetballand als betaalde club.

Er zijn genoeg grote partijen (sponsoren) in de regio Zuid-Limburg die een bijdrage willen leveren maar door de geografische ligging zich niet met 1 regio alleen willen identificeren. Dat zou ten koste kunnen gaan van klandizie en uitstraling.

Ik denk dat de beleidsmakers bij de clubs heel goed weten welke kans hier nu ligt om eindelijk een gezond bedrijf van hun club te maken. Echter door het sentiment wat er om heen draait durft niemand zijn nek uit te steken en zich hier openlijk voor uit te spreken. Ik prijs daarentegen de ongelooflijke moed van Huub Narinx. Een man met een enorm groot Rodahart, die weet wat bij de club speelt, kort op de mensen staat en zelfs in discussie gaat met fans.

Het is net als in de liefde, soms moet je dingen laten of juist doen die enorm veel pijn en verdriet met zich meebrengen, uiteindelijk weet je echter dat je keuze de beste was.

Niets doen is achteruitgang. Anders denken, weg met vastgeroeste patronen en sentimenten. Denk reëel na en laat je niet leiden door je emoties, dat doen voetballers ook niet meer.

Als ze er beter op kunnen worden bij een andere club, is clubtrouw een ondergeschoven kindje. Als Roda er beter van kan worden moeten ze vooral aan de toekomst van de club denken en daar is geld voor nodig, vooral in deze economisch zware tijden. Geld dat je alleen maar kunt vergaren als je het goed speelt. Huub Narinx van mij heb je carte blanche om de roots van onze club te redden.

Roda staat voor passie, puur en trouw, ja ook dat ben ik, ik ben Roda, maar vooral ook realist!