De finale als revanche

Door Martijn Krabbendam

12 april 2000 Vitesse - Roda JC 0-1

De één schoot NEC met een beslissende penalty naar de finale om de Amstel Cup, de ander zorgde met een Golden Goal dat Roda JC zich plaatste voor de eindstrijd in De Kuip. Danny Hesp en Davy Zafarin, helden voor één avond, kijken terug én vooruit. “Het besef dat we het hebben gehaald is er nog niet helemaal.”

“De dagen na onze halve finale heb ik moeten lezen dat het voor mij zo bijzonder was, de winnende strafschop benutten tegen uitgerekend AZ”, begint Danny Hesp. “Natuurlijk zit daar een kern van waarheid in. Ik ben er niet op zo’n prettige manier vertrokken (Hesp werd in 1997 samen met enkele medespelers uit de selectie verbannen) dus nadat ik die penalty had genomen spookte dat wel even door mijn hoofd. Maar verder… Ik was vooral heel blij voor NEC. De club is bezig een nieuw, positief imago te kweken. Nieuw stadion, nieuwe sponsors, wat dat betreft komt zo’n finaleplaats natuurlijk op het goede moment.’
De finale is voor later, beseft Hesp: “Voor ons telt voorlopig alleen de competitie. We zijn nog niet veilig. Dat is raar en daarom hebben we er niet echt van kunnen genieten. Pas als we veilig zijn, komt het besef dat we ook nog een bekerfinale spelen. Nu moet ik nog drie keer nadenken, voordat ik besef wat we bereikt hebben. Deze situatie is voor NEC niet nieuw. Ooit degradeerde de club, terwijl ze later de bekerfinale speelde (1983). Als eerste divisie club ging NEC Europa in en speelde het zelfs nog tegen Barcelona. Aan Europees voetbalenken we echter niet. NEC heeft op dit moment ook helemaal niets te zoeken in Europa. Wij willen ons alleen maar veilig spelen, de Amstel Cup is een mooi toetje. Dat neemt niet weg dat wij ‘m graag winnen.”

“Na een beslissende goal ben je de held”, vervolgt Hesp, “dat wist ik toen ik naar die stip toeliep. Ik voelde geen enkele druk. Mijn penalty’s gaan er over het algemeen toch wel in en bovendien had AZ al twee keer gemist. Na mij was Anton Janssen aan de beurt en dat is ook een zekerheidje. Toen ik scoorde was de ontlading daar. We hadden het toch maar geflikt, want AZ was natuurlijk torenhoog favoriet. Op papier zijn zij veel beter dan wij, maar dit was een wedstrijd hé? Ik vind dat wij goed hebben gespeeld en dat we de wedstrijd al in die 120 minuten hadden moeten beslissen. Wij namen de penalty’s met véél meer vertrouwen. Als je sommige jongens van AZ naar de stip zag lopen… Ik wist voldoende. Hier viel wat te halen.”

“Het maakte mij niet uit, Roda JC of Vitesse. Die twee ontlopen elkaar niet veel. Voor Gelderland en voor de fans was NEC – Vitesse leuker geweest, want dat is haat en nijd. Maar ik heb weer een goede band met Roda, omdat ik daar heb gespeeld. Toen Roda in 1997 de finale won van Heerenveen, was ik net vertrokken naar AZ. Daarom wil ik die finale spelen. En winnen.

“Voor de wedstrijd tegen Vitesse was ik niet helemaal niet gelukkig”, zegt Davy Zafarin. “Ik had verwacht dat ik zou spelen, maar begon op de bank. ‘Neem maar revanche’ zei de trainer toen ik mocht invallen, en dat is aardig gelukt. Een Golden Goal is een droom. Die bal viel voor mijn voeten en ik besloot maar te schieten. Toen ik zag dat-ie erin lag, werd ik gek van blijdschap. Dan ben je dagen erna voor even de held. Mijn mobiele telefoon stond vol met berichtjes.”
Roda JC móest de finale halen, beseft Zafarin. “Het is onze enige kans op Europees voetbal, want na de nederlaag afgelopen zaterdag tegen Willem II (3-4) kunnen we dat niet meer via de competitie halen. En Roda moet Europa in. Dat zijn we eigenlijk verplicht, omdat we de laatste jaren altijd Europa Cup hebben gespeeld. Bovendien krijgen we volgend seizoen een nieuw stadion en als we Europees spelen, is dat een mooie trekpleister. Dat stadion moet vol. De druk ligt dus bij ons. Wij zijn de favoriet, we móeten winnen. NEC is underdog. Mij maakt het niets uit. Wij zijn volwassen genoeg dat we de rol van favoriet moeten aankunnen.”

“NEC is een lastige tegenstander. In de competitie hebben we uit 0-0 tegen ze gespeeld. Ze willen niet graag aanvallen, houden de ruimtes klein. Wij zullen NEC zeker niet onderschatten. Ze winnen wél mooi van AZ, terwijl wij weer wonnen van Vitesse, óók een favoriet. Een voorspelling doen is dus zinloos, want de finale is een wedstrijd op zich.”
Het wordt Zafarins tweede eindstrijd. “In 1997 zat ik op de tribune. En daar zit je dan met gemengde gevoelens. Zelf heb je toch het gevoel dat je daar beneden hoort te staan. Dit is dus een mooie herkansing.”

Tekst: Martijn Krabbendam

Uit: Voetbal International Nummer 16, 19 april 2000
Foto's: SBS 6

Voor de statistieken...............<<Hier>>