Roda JC: Een elftal in de steigers – Een bestuur voor de sloop

Door Emile Schelvis

Met een deel van Roda JC – Sparta van 28 april 1985 5-3

In de brief aan de leden vertelt de voorzitter (of beter: ex-voorzitter) hoe manager Hans Coerver vanaf het ogenblik dat trainer Bert Jacobs (seizoen 1979-1980) door het bestuur werd “weggedaan” – tegen de wens van de manager in – diezelfde manager alles in het werk heeft gesteld om hem, de Beauregard, weg te krijgen en zodoende de volledige alleenheerschappij te bezitten. Hij verzamelde “vriendjes” binnen het bestuur van Roda JC, die zo hun eigen voorzitter afvielen en vooral de stichting Roda 80 – de verzamelde sponsors – kreeg regelmatig bezoek van Coerver. Op dergelijk wijze werd het bestuur met nieuwe bestuurskandidaten uit die hoek geconfronteerd en met name de functie van voorzitter werd in verband met eventuele nieuwe kandidaten gebracht. Zoals recentelijk in het geval Jense.

Gouder de Beauregard gaat nog even door en somt een aantal punten op waaruit de “ongehoorzaamheid” van manager Hans Coerver blijkt. Zoals daar zijn: het verlengen van het contract met trainer Piet de Visser, als “stroman” voor Coerver een ideale figuur, zeer tegen de wens van de voorzitter in. Dan het drama Eijkenbroek en het negeren door de secretaris en de manager van het bestuursbesluit van 3 januari 1985 om tweede trainer Gerards te ontslaan. Na bewerking van sommige bestuursleden bleken de stemmen plots te zijn omgekeerd van 1-7 naar 5-3 vóór aanblijven van Gerards. En zodoende is Sjeng Gerards dankzij Coerver tot 1 juli 1986 (financieel) onderdak bij Roda JC.
Hoe Hans Coerver feitelijk bij Roda JC werkt, bleek volgens de voorzitter uit de vergadering van 10 september 1984 toen de manager simpelweg weigerde akkoord te gaan met een (willekeurig) bestuurslid met portefeuille technische zaken. Een andere maatregel om het solistische optreden van Coerver enigszins in te tomen, namelijk het bij de secretraris melden van contacten betreffende transfers (berichten die de bestuursleden meestal vanuit de kranten vernamen), werd eveneens slechts voor kennisgeving aangenomen.

In het Limburgs Dagblad van 29 april gooit de kritische Gouder de Beauregard nog wat extra olie op het vuur door keihard te stellen dat “Hans Coerver Roda JC kapot maakt”. Nog meer voorbeelden volgen. Zoals het geval Jans, waar het bestuur eerst met een kluitje in het riet wordt gestuurd (“de benodigde drie ton worden door sponsors bekostigd”) om er vervolgens achter te komen dat Roda 80, de sponsors dus, helemaal niets weten van een garantiestelling. Waardoor de club dus is opgezadeld (en nog altijd) met een schuld van drie ton. Een al even schrijnend geval noemt de voorzitter de opvolging van Hans Eijkenbroek door Frans Körver. In een besruursvergadering, nota bene bijgewoond door de adviescommisie, het nieuwe orgaan bestaande uit de leden van Roda 80 die de bestuursproblematiek doorlichten om na een inwerkperiode zélf aan het bestuur te worden toegevoegd, in die vergadering laat Coerver geen spaan heel van Körver. Maar een paar weken later, als de voordracht van het bestuur tóch door de manager wordt bekrachtigd, laat hij weten dat hij louter het bestuur en adviescommissie had willen uittesten.
Gouder de Beauregard steekt de hand in eigen boezem als het gaat om de escalatie van de gehele affaire, maar hij vindt dat ook andere bestuursleden hun consequenties moeten trekken. Hij pleit voor een krachtig bestuur waarin alle geledingen van de club, óók de sponsors, zijn vertegenwoordigd. De functie van manager is dan overbodig.

Of de voorzitter zijn zin krijgt, viel het afgelopen weekeinde nog niet te peilen. Duidelijk werd (toen) wel dat de sponsorgroep Roda 80 niet zozeer haar Grieven tegen manager Hans Coerver richtte (Roda 80 voorzitter Pickée: die klankman zegt zélf graag een klankbord te hebben en dat mist-ie bij het huidige bestuur), als juist tegen het bestuursbeleid. Kortom, het intrigekringetje is helemaal rond. De sponsors klampen zich voorlopig nog aan Coerver (zélf afgelopen weekeinde diplomatiek op speurtocht in Denemarken) vast, maar dat zou na de buitengewone algemene ledenvergadering en de keiharde woorden van Gouder de Beauregard, gerespecteerd Roda JC-lid, wel eens anders kunnen zijn.
Tegen de achtergrond van alle interne onrust lijken de sportieve prestaties van Roda JC wat in de vergetelheid te zijn geraakt. Maar ook de spelersgroep krijgt ongetwijfeld de rekening gepresenteerd, begrepen wordt dat de – dure – huishouding niet kan draaien op vijfduizend toeschouwers gemiddeld. En dat dus de sponsors heel belangrijk zijn voor financiële continuering (misschien wel verbetering) én de werving van nieuwe spelers, volgens alle betrokkenen een must wil Roda JC eindelijk weer een serieus voor Europees voetbal gaan meedoen. Van Velzen viel af, Smeets is niet welkom in Kerkrade, Boere nog ongewild eigendom en Eijkelkamp zelfs helemaal uit beeld verdwenen. Dat zijn de feiten-van-dit-moment in Kerkrade, maar feiten die met minder interesse worden gevolgd dan de bestuurlijke perikelen. Zelfs Johan Cruijfs aanwezigheid raakt daardoor ondergesneeuwd, hoewel zijn adviezen zich toch al beperken tot louter publicitair gewin voor de Europese optiebeurs, de hoofdsponsor.

Volgend seizoen zal blijken of Roda JC uit alles heeft geleerd, want eerlijk is eerlijk: het potentieel in Kerkrade overtreft nog altijd dat van de andere Limburgse clubs. De nieuwe trainer Frans Körver heeft zijn groep in ieder geval dwars door de malaise geestelijk fit gehouden, maar aan de andere kant moeten geen overdreven conclusies aan drie overwinningen op rij worden verbonden. O, zeker 5-1 winnen tegen een uitgerangeerd FC Twente blijft altijd knap en ook de prestigestrijd in Maasticht met 0-1 beslissen mag er zijn, de 5-3 zege op Sparta moet wellicht in een wat ander kader worden gezien. Het krampachtige Sparta, dat iedere keer als de aansluiting met FC Groningen tot de mogelijkheden behoort weer afhaakt, bood dusdanig verweer dat wellicht een veelvoud van vijf treffers het publiek had kunnen verwarmen. Vooral Edwin Gorter en Ron Jans lieten vrijuit spelend zien dat ze wel degelijk iets in huis hebben. Maar dáár zit hem nou net de kneep. Roda JC speelt dit seizoen alleen voor de premie en verder nergens om. Wanneer het straks om “iets” gaat zullen de heren óók thuis moeten geven. Zoals Jos Daerden, die weliswaar niet de verwachte spelmaker is, maar wel altijd voorop gaat in de strijd. Misschien dat een nieuwe organisatie (lees: een nieuw bestuur) dat vertrouwen een eind op weg kan helpen.

v.i. 18 04mei 1985;
Tekst. Emile Schelvis;
Foto: Guus Dubbelman