De laatste van het seizoen
Roda en Fans bedankt!!
De opdracht was simpel voor Roda JC in Heerenveen. Een gelijkspel was voldoende als er minstens werd gescoord. Roda mocht eigenlijk alleen niet verliezen, en afgaande op het duel afgelopen zaterdag in Kerkrade kon dat ook bijna niet gebeuren. Er was één maar: Roda JC moest deze keer wél de kansen benutten die het zou krijgen.
Toen ik opstond leek ikzelf niet helemaal fit te zijn. Toch vertrok ik om 13:00 uur richting het Parkstad Limburg Stadion om daar te gaan wachten op onze bus deze om 15:00 uur zou vertrekken naar Heerenveen. Het weer werkte deze keer weer niet mee. De regen kwam met bakken uit de hemel, en beloofde niet veel goed voor de rest van de dag. Toen we met de lijnbus aankwamen bij het PLS was het nog veel erger, hopelijk verbeterde de situatie snel. Aangekomen op de parkeerplaats klaarde alles een beetje op. Eindelijk hield het daarna ook met regenen en is er voor de verdere rest niks gebeurd. Onze bus kwam rond 14:45 uur aan en meteen werden de plaatsen opgezocht.
Het leek er meteen op dat het een gezellige boel zou gaan worden. Matje en Jochen waren deze keer ook weer mee, en ook BAM, Kleut, Wendy, Bianca en ikzelf behoorden tot het gezelschap, waar later ook Rodenian bij kwam zitten. Het werd inderdaad een gezellige boel. Het begon toen Kleut een verhaal over zijn opa begon te vertellen en alles dubbel lag. Jochen belde de ouders van Kleut met de vraag of dit allemaal waar was, en dat bleek. Een half uur later werd er zelfs nog om gelachen. En zo gebeurde er veel meer. Daarna was het spelletjes tijd en werden de telefoons te voorschijn getoverd. Populair was het spelletje Ice Age. Zo was “ons” gedeelte van de bus een klein spelcentrum, het leek verslaaft. Vooral het eikeltje vangen bij Ice Age was enorm geslaagd.
De tijd krijgen wij dus door alle onzin wel om. Toen we dichter bij het stadion kwamen konden sommige hun zenuwen niet meer in bedwang houden. Beter gezegd, werd iedereen wat beweeglijker. Zo kreeg eerst Alain de kriebeldood en daarna BAM. Zo ontstond er nog een ontzettend leuke sfeer. Probleem was dat BAM zichzelf in niet al te veilige positie had gebracht, hij ontkwam er dan ook niet aan om langs Matje en Jochen te gaan. En dat gebeurde dus ook. Bjorn was wederom slachtoffer en Jochen waagde het zelfs om op BAM te gaan zitten. Daarna probeerde Jochen hem ook nog uit de bus te slepen door te roepen dat de chauffeur de deur open moest maken. Gelukkig kwam Jochen niet verder dan een schoen uittrekken, dat eigenlijk niet zijn bedoeling was, weer schoten we in de lach. Voordat we het wisten waren we al bij het Abe Lenstra Stadion. Ruim op tijd, overigens. Terwijl om 20:00 uur zou worden afgetrapt kwamen wij om 19:45 uur aan in het stadion. Daar bleek de uitkaart het weer niet te doen en was de fouillering deze keer redelijk streng.
In het stadion werd meteen het toilet verblijd met een bezoekje. Daarna zag ik ineens veel supporters met een Heerenveen – Roda sjaal lopen. Een raar gebeuren. Deze had toch niemand meegenomen? Er is een Heerenveen – Roda sjaal, maar deze was van de bekerfinale, vandaar dat ik het niet direct begreep. Toen ik echter ook mijn vader met een sjaal zag lopen gaf hij ons (mijn zusje en ik) aan dat deze bij de catering waren te krijgen. Deze werd dan natuurlijk meteen aan onze collectie toegevoegd. Ook programmaboekje werd besteld daar, maar daar moesten wij nog even op wachten. Gelukkig voor ons kwamen deze redelijk snel. Toen we naar boven liepen kwamen we mijn vader weer tegen, die extra naar beneden moest lopen voor het programmaboekje omdat dit er eerst nog niet was. Dit was allemaal ook niet ideaal gemaakt, even later kreeg ik dorst en kon ik ook weer helemaal naar beneden gaan lopen.
De sfeer in het vak was meteen goed. Niemand merkte dat onze keepers het veld op waren gekomen, waardoor ze dan ook later verwelkomd werden. De warming up vloog evenals de busreis voorbij, voordat we het wisten begon de wedstrijd alweer. Een wedstrijd die Roda JC met 1-0 verloor door een eigen doelpunt van Vincent Lachambre. Een scheidsrechters die niet in het nadeel floot van zowel Roda als Heerenveen, die drie (minimaal) handsballen over het hoofd zag en nog enkele keren in de fout ging, soms ook in ons voordeel. Maar het eigen doelpunt kon niet meer goed gemaakt worden, ondanks de dotten van kansen. Vooral Cissé had moeten scoren, maar de Ivoriaan kreeg de bal niet in het lege doel, iedereen was er al van overtuigd dat de 1-1 nu eindelijk zou vallen, maar helaas. Vincent zat begrijpelijker wijs helemaal kapot, maar kop op Vincent!!!
De spelers werden terecht bedankt door het publiek en het publiek bedankte de meegereisde fans. Ons seizoen zit er op en volgend seizoen hopen we dat wij eens eindelijk mogen juichen. Maar ondanks al het negatieve was de busreis nog gezellig. Hoewel ik zelf redelijk kwaad was, of beter gezegd teleurgesteld omdat we zoveel kansen hebben gemist. Mat pepte me op: doe maar rustig, doe rustig je jas uit en ga zitten, dat dan ook maar gedaan en alles hielp. We hebben daarna nog vaak in een deuk gelegen maar ook heel serieus gepraat. Stoppen wilde we liever niet omdat er supporters waren die weer vroeg uit bed moesten. Maar gezellig dat werd het zeker weten. Er werd nog gediscussieerd over de Rodapool welke plaatsen prijzen opleverden. En welke prijzen. Matje gefeliciteerd trouwens met je gedeelde eerste plaats.
Ook werd er nog gesproken waarom we Rodasupporter zijn en wat Roda met ons doet. Waarom doet Roda het bij ons, waarom niet een andere club? Deze vraag werd gesteld en dat leverde leuke verhaaltjes op. Ook werd nog gedanst en gezongen dat ook weer leuke beelden opleverden. En ondanks dat ik nog altijd niet lekker was werd dit allemaal even vergeten. Ook in Kerkrade waren we al voordat we het wisten. Rond 1:30 uur kwamen wij dan ook aan bij het Parkstad Limburg Stadion, waar Ger ons naar huis bracht. Maar eerst nog even iedereen de beste wensen geven en tegen elkaar zeggen dat we volgend seizoen weer hopen op gezellige busreizen. In de auto van Ger hebben we ook nog vaak in een deuk gelegen en zo eindigde het seizoen toch nog leuk.
Iedereen bedankt en graag tot volgend seizoen!! Dit geldt voor alle supporters waarmee ik heb kunnen lachen, praten etc. etc. Volgend jaar wordt het hopelijk ons seizoen en kunnen we misschien weer samen feesten.
Bedankt en tot volgend seizoen!!!
Rodarulez
|