Vorige week werd geheel onterecht in Utrecht, van de plaatselijke FC verloren . Daarom was al duidelijk dat dit geen gemakkelijk karwei voor Roda JC zou worden in Arnhem. Daarbij komt kijken dat Vitesse totaal niet draait, meestal belooft dat niet veel goeds, voor ons Roda-aanhangers. Dick van Egmond was daarbij ook nog eens de scheidsrechter en op de één of andere manier draait hij Roda vaak de nek om, echter zijn statistieken in de duels van Roda JC spreken dit geheel tegen.
Precies één maand geleden, op 4 februari in Eindhoven, was ook Dick van Egmond de leidsman, de afloop is bekend. Persoonlijk had ik dan ook geen goed gevoel voor deze wedstrijd. Verliezen kon er zomaar inzitten en bij een eventueel verlies konden wij de Play Offs zo goed als zeker op onze buik schrijven.
Voor vertrek werden nog de diverse website bekeken om de meningen van de andere supporters te lezen, van zowel Kerkraadse als Arnhemse zijde. De meningen bleken totaal verdeeld, toch vreesde de meeste Kerkraadse supporters voor wederom een nederlaag, tegen een club die het winnen verleerd lijkt. Niet dat wij de laatste wedstrijden geweldig veel punten gepakt hebben, maar voetballend gaat het steeds beter uitzien bij onze geelzwarten.
Rond 15:30 uur kwamen juf Anita en meester Joost mij ophalen voor ons (bijna) jaarlijkse tripje naar Arnhem. Nadat we een stukje met de auto hadden gereden werd bij het Parkstad Limburgstadion de bus gepakt. Deze zou ons naar Arnhem brengen, om precies te zijn naar het Gelredome, de thuishaven van Vitesse. Bij aankomst bij het PLS stond de bus al voor ons gereed en zagen we dat na lange tijd, Willie onze buschauffeur aka gids zou zijn. Die alweer eens goede zin bleek te hebben.
Toen we in de bus zaten werd ons medegedeeld dat bij deze A-wedstrijd geen alcohol was toegestaan. Iedereen was weer eigen regeltjes aan het bedenken en de supporters moesten er weer onder lijden. Arme meester Joost werd boos en moest nodig aan zijn bloeddruk gaan denken. Gelukkig kwam het allemaal weer goed toen reisleider Cyril de bus instapte.
Op ons schoolreistripje werd goed ingespeeld, voor een ieder was er een gratis pakje yogurtdrank die door vele met groot genoegen werd aangenomen. Ook meester Joost was gelukkig weer blij.
Rond 16:30 uur ging de spannende reis beginnen. De reis verliep vlot mede door het bekijken van oude VI's uit 1997 en het programmaboekje van Vitesse - Roda JC van het seizoen 1996-1997. De wedstrijd werd toen nog gespeeld op Monnikenhuize. Uit het niets werd het meester Joost wederom teveel, toen hij dacht dat we de warming up zeker zouden gaan missen. Dit omdat hij dacht dat we nog heel ver van Arnhem verwijderd waren. In werkelijkheid bleek dat we ruim op tijd zouden aankomen. Ook werd er druk gespeculeerd over wel of geen verwarming in het Gelredome, en of het dak open of dicht zou zijn. Bij aankomst bleek het dak dicht te zijn.
Ruim op tijd kwamen we aan in het Gelredome. Daar werd dan ook meteen de catering overvallen. We waanden ons in een friture, waar van alles te krijgen was. Keus was er genoeg voor ons.
We weten nog dat we vorig seizoen geen wedstrijd in Arnhem gezien hebben, we waren wel aanwezig, maar de zon scheen ons recht in het gezicht.. Van voetbal hebben wij toen niks gezien, alleen het geluid daaromheen gaf ons dat idee. Dit lag overigens niet aan het voetba,. maar aan het net dat men voor het uitvak gespannen heeft. Een zeer lelijk net, waardoor je amper het voetbal kan zien. Gelukkig vergoedt het geluid veel. Over de wedstrijd kan ik dan ook kort en krachtig zijn. Het leek erop dat Vitesse sterker was dan ons Roda JC, dat Dick van Egmond niet meer wist dat Roda vandaag niet in het geelzwart speelde. Wat we zeker weten is dat we drie keer uit ons dak gingen. Roda JC kwam wel nog op achterstand, maar enkele secondes voor het rustsignaal bracht Cziommer ons weer op gelijke hoogte. Voor de vrije trap voelden we al dat dit de 1-1 ging worden, en warempel ons gevoel wist het goed. Yes, yes, yes 1-1, mooier kon het gewoon niet, ik en met mij velen anderen gingen dan ook volledig uit hun dak. Dit zoals gezegd gesloten was...
De rust brak aan dus konden we even bijkomen van alle spannende gebeurtenissen. We zaten naar ons gevoel nog geen vijf minuten te rusten toen de spelers weer het veld opkwamen. Er moet in de tussentijd een automatische tijdsverandering hebben plaatsgevonden anders kunnen we ons niks bedenken. Toch bleek het precies 21:00 uur te zijn toen de voetballers weer het veld betraden. Tijdense de tweede helft was er nog een leuk publiekelijk gevecht, waar de aanhangers van Vitesse eerst op een kwek, kwek werden getrakteerd en even later gaf meester Joost, ons het verkeerde voorbeeld, maar het maakte de Vitesse-supporter wel rustig.
Op voetbalgebied bleken in de tweede helft beide ploegen iets meer aan elkaar gewaagd te zijn en nadat we een rode kaart zagen voor een speler van Vitesse. Nu moest er toch gewonnen worden..... Roda, niet? Precies zo dacht Roda JC er ook over. Aan de hand van Simon Cziommer wist Roda JC nog twee keer te scoren. Boldizsar Bodor was de afmaker. Eerst was hij Vitesse te slim af na een snelle hervatting van Sergio, en toen onze schrik van vijf minuten blessuretijd voorbij was maakte Bodor op aangeven van Cziommer de 1-3. De drie punten waren in de zak.
Dit werd uitbundig gevierd. We doen weer mee, dat is het eerste dat ik mij opkwam. Vandaar de nog grotere vreugde. Juf Anita had bijna blauwe tenen door mijn uitbundigheid, maar het werd mij vergeven. Natuurlijk werd er gefeest. Een feest dat in de bus ook voorzichtig gevierd werd. Kleut kreeg wederom zijn lesje geleerd in de bus en voor de rest was het gewoon weer supergezellig. Wij doen weer mee en wel op twee " locaties". De beker hebben we nog en natuurlijk het zicht weer op de Play Offs.
Nadat we rond 00:30 uur in Kerkrade aankwamen brachten juf Anita en meester Joost mij weer veilig naar huis. Om tot de conclussie te zijn gekomen eigenlijk een fantastische dag te hebben gehad. Roda wint, we doen weer mee, in een woord is het gewoon geweldig. Juf Anita, meester Joost, Roda JC en iedereen die erbij mocht zijn, bedankt. En nu op naar Sparta waar we weer voor de drie punten zullen gaan.
Rodarulez
|
