Roda begon de competitie met een 2-0 overwinning op FC Twente, nu stond de terugwedstrijd op het programma in Enschede, daar waar Roda de laatste twee jaar wist te winnen. Zou Roda dit een vervolg kunnen geven?
Om 15:30 uur zouden we onze reis naar Enschede beginnen met de bus van de WSU. Na twee korte reisjes naar Helmond en Eindhoven zouden we vandaag weer een lange rit voor de boeg hebben. Reisjes van een uurtje gaan dan ook te snel voorbij voor ons Rodafans en lijken dan ook heel kort. We zouden dan natuurlijk ook weer eens laat thuiskomen bij een uitwedstrijd. De bus was deze keer rustig zodat we genoeg bewegingsruimte hadden, ook hadden wij deze keer eens te maken met een luxe bus. En doordat we al heel vroeg leken aan te komen in het Arke Stadion werd besloten om weer eens te stoppen bij de Mc Donalds.
Eenmaal binnen bij de Mc kwamen we nog twee Twentefans tegen deze hoopte op een sportieve wedstrijd. Daar waar wij natuurlijk op hoopte. De Mc beviel ons ook deze keer goed, volgens onze webbie ( :D ) verdiende deze maaltijd een dikke tien. Voor de verandering was ik het deze keer eens met hem eens. Na onze maaltijd konden we ons gaan opmaken voor de wedstrijd tegen FC Twente. Rond een uur of zeven kwamen wij dan ook aan bij het Arke Stadion, “nieuw” bij Roda JC was Humprey Rudge, die als noodoplossing gehaald is door Roda JC.
Voor de wedstrijd werd in het stadion van FC Twente het you’ll never walk alone aangeheven. Iets dat altijd weer indrukwekkend is. In ieder geval stukken indrukwekkender dan de wedstrijd. Deze stelde nu eens helemaal niks voor. FC Twente kwam snel en terecht op een 1-0 voorsprong, daarna kregen we amper nog leuke dingen te zien. Roda was geen schim meer van de ploeg die vorige week PSV op een felle maar faire manier bestreed. Geen enkele bezieling binnen de ploeg, op enkele spelers na. Ballen werden telkens ingeleverd en dan roep je de problemen over jezelf af. Zeker als dit te vaak gebeurt bij de spelers die het team min of meer dragen. Sergio en Cziommer zaten dan ook helemaal niet in de wedstrijd. Saeijs viel daartegen wel op in positieve zin, net zoals ook Bodor van zich liet spreken. Twente was de minder slechte en won deze pot dan ook.
Waar er in de Twentevakken volop gezongen werd, was het bij ons erg stilletjes. Ook het publiek van Roda leek er dus geen zin in te hebben. Iets dat na het aanschouwen van deze wedstrijd ook wel logisch lijkt. De wedstrijd was veel te mat, de scheidsrechter was daarbij eens eindelijk niet tégen Roda, en het spel van Roda stemde ons nu niet echt tevreden. Op het laatst begon Roda er een klein beetje in te geloven, maar toen liet ook het Twentepubliek zich zien van hun positieve kant door hun ploeg door de laatste minuten te schreeuwen. Dit ze ook aardig gelukt is. Voor ons stond er alleen nog een zware terugrit gepland.
Door de slaapverwekkende pot voetbal konden wij zo in slaap vallen tijdens de busreis. Maar op de één of andere manier was mij dat niet gegund. De complimentenmaker van het Mc Donalds etentje was wederom niet in staat om foto’s te maken van elke persoon in de bus. O nee dat had natuurlijk te maken met de leeftijd. Zo kan iedereen het natuurlijk. Aan de andere kant was het alleen maar goed. In de bus hadden we deze keer weer de beschikking over de “Oranje helm” daarvan werd dan ook gretig gebruik gemaakt en leverde het leuke plaatjes op. Het leukste moment was toen het voorste gedeelte in een deuk lag na een foto van Bjorn. Vreemde daarbij was dat iedereen in de lach schoot om een foto die nog niemand anders gezien had. Wat een foto niet teweeg kan brengen. Nadat de maker van de foto vol in de lach schoot van de genomen foto deed iedereen leuk mee. Nadat de rest ook de foto gezien had kon de pret niet meer stuk.
Maar ook aan de leuke dingen komt een eind. Zoals ook aan deze lange busreis, die ondanks de nederlaag, op sommige momenten nog ontzettend gezellig was. De 90 minuten voetbal zullen we gemaksderhalve maar vergeten. Op naar Heerenveen.
En dan weer met Bloed, Zweet en Tranen!!
Rodarulez
|
