Door omstandigheden heb ik de laatste twee thuiswedstrijden van Roda JC niet gezien. Thuis verliezen van Willem II was achteraf een harde klap. De bekerwedstrijd tegen Rijnsburgse Boys schijnt een redelijke eerste helft te zijn geweest met voor de tweede achtereenvolgende keer Andres Oper als Man van de Wedstrijd [volgens het WSU-klassement]. Ik was dus zeer benieuwd naar deze Est.

Vol goede moed, maar met een pak zenuwen in mijn lijf ging ik er voor zitten. Ik was aangenaam verrast door de opstelling. Stevens hanteerde een 4-4-2 systeem, met een in de eerste helft uitstekend functionerende linkervleugel Lachambre-Filipovic.

Filipovic hield Vreven zo veel mogelijk achter in het veld, kwam zelf regelmatig over de vleugel met goede voorzetten en Lachambre was een extra slot op de deur in verdedigend opzicht. Goede maatregel, want Pedrag laat defensief wel eens een steekje vallen en is positioneel niet altijd betrouwbaar.
Oper viel niet tegen. Hardwerkend, niet egoïstisch, kaatsend met Sergio en Derksen, voldeed hij mijns inziens prima. Zijn actie bij de 2-0 getuigde van grote klasse: hij liet Sergio een niet te missen kans verzilveren.
In mijn omgeving op de tribune werd mij verzekerd, dat deze Oper stukken beter was dan Koné. Nou, dat vind ik nu weer wat overdreven. Koné was vaak [zeer] egoïstisch, maar kon wel met zijn sterke lichaam een bal bij zich houden en, technisch sterk als hij was, voor spectaculaire acties zorgen.

In ieder geval: een ruststand van 2-0 in het voordeel van de geelzwarten gaf mij een wat rustiger gevoel, maar de toiletwijsheid in de pauze gaf toch duidelijk te kennen, dat "we er nog niet waren".
En jawel hoor, alsof de duvel er mee speelt. Roda liet zich in het begin van de tweede helft direct terugdringen in het eigen strafschopgebied. Vitesse was duidelijk op zoek naar een goal. Een domme overtreding van Sergio op een plek die voor de Vitessespecialist Theo Janssen gewoon niet slechter kon, leidde dan ook de 2-1 in. Wat ik als leek niet snap, is, dat er door Roda geen man op de lijn wordt gezet om één hoek af te dekken [Senden bijvoorbeeld] en dat Kujovic in ieder geval verantwoordelijk is voor de andere hoek en het centrum. Nu was hij kansloos tegen de overigens voortreffelijk genomen vrije trap van Janssen.

Dat het na nauwelijks 10 minuten ook nog 2-2 werd, deed het ergste vermoeden. De kopjes zouden nu volgens de experts weer gaan hangen. Maar gelukkig zag ik dat de spelers elkaar oppepten. Misschien is dat wel de winst van deze voetbalavond, die dank zij de Man van de Wedstrijd Andres Oper toch nog in een feeststemming eindigde. Dat het daarna, mede door de al of niet terecht gegeven rode kaart van Bodnar, peentjes zweten was, mag duidelijk zijn.

Het positieve van de wedstrijd zijn de drie punten, zes uit zeven is toch geruststellender dan 4 uit 7, het negatieve is, dat de verdediging er toch weer twee tegen kreeg.
De laatste vijf minuten hield ik het niet meer uit en heb ik de wedstrijd bij de uitgang al ijsberend vol gemaakt. Dat was heel, heel lang geleden, dat ik door de zenuwen mijn ploeg niet tot de laatste minuut kon blijven steunen.

Gomatma. Landgraaf, 1 oktober 2005.