| Mijn eerste mijmeringen…. Je gaat toch met een zekere spanning in je lijf naar het PLS om de competitiestart van Roda te beleven. Door mijn eigen vakantie had ik weinig van Roda gezien tijdens de voorbereiding en ik kon dus niet goed oordelen over de vorderingen van de selectie. Mijn goede gevoel, dat ik ergens diep in me had, was louter en alleen gebaseerd op het vertrouwen dat ik had in de nieuwe technische staf. Griezelig eigenlijk, dat hier sprake is van een zekere vorm van persoonsverheerlijking.
Iedere keer als ik langs het indrukwekkende Parkstad Limburg Stadion kom krijg ik een blij gevoel bij het zien van de glimlach van "dèe Limburgse jong oet Zittert". Tijdens de wedstrijd nam de genoemde spanning geleidelijk af en veranderde in een voorzichtige euforie. Niet dat alles zo fantastisch was. Er was best wel wat dat niet helemaal goed ging, maar daarover later.
Om te beginnen heb ik met stijgende verbazing gekeken naar de warming-up, c.q. de voorbereiding op de wedstrijd. Ben ik nou blind, of zie ik meer dan de werkelijkheid, als ik zeg dat 'onze jongens' zich veel serieuzer en met een grotere inzet aan het voorbereiden waren op de wedstrijd? Of was het gewoon, omdat de assistenten Ruud Hesp en Raymond Atteveld prominent op het veld aanwezig waren en toezagen op de verrichtingen van de basisspelers? Laten we het maar op dit laatste houden. Duidelijk was, dat de staf zich nadrukkelijk manifesteerde en liet blijken, dat ze achter en dicht bij de spelers stond. En de hoofdtrainer met zijn alziende ogen geconcentreerd aan de zijlijn! Ik was in ieder geval onder de indruk van de manier waarop Roda zich voorbereidde op de wedstrijd.
Zoals Roda de eerste helft speelde gaf veel vertrouwen voor de toekomst. Vooral de verdediging functioneerde voortreffelijk. De hand van Huub Stevens? Jan Mulder drukte het zaterdagavond bij Talpa ongeveer als volgt uit: "Roda was het afgelopen seizoen een toonbeeld van wisselvalligheid. Roda heeft met Stevens de juiste trainer gekregen. Niet zozeer omdat Stevens sowieso een goede trainer is, maar omdat hij de goede man is voor Roda's verdediging." Wijze woorden van de Voorzitter van de Nederlandse Voetbalanalytici.
Goed, gedurende de tweede helft, toen FC Twente met [iets] meer druk naar voren speelde, kwam Roda verdedigend af en toe in lichte problemen, maar van de paniek waarmee Roda het afgelopen seizoen vaak een wedstrijd beëindigde, was geen sprake. Dat vind ik persoonlijk de grootste winst van de eerste wedstrijd. Gomatma. Landgraaf 14 augustus 2005. |