Verslagen!

Om 15.40 uur arriveerde ik in het stadion. Het zomerzonnetje scheen, het was lekker warm en de mensen waren goedgeluimd. Alle ingredienten voor een ideale voetbalmiddag waren aanwezig. Het stadion bleek bij mijn binnenkomst al goed gevuld. Een uurtje voor aanvang van de wedstrijd betraden zowel Kujovic als reserve- doelman Castro als eerste RJC- ers het veld voor de warming- up. Hun collega's volgden niet veel later. Nadat iedereen had meegedaan aan de gezamenlijke warming- up, werd de opstelling duidelijk. Sekou Cissé zou de plaats van Arouna Koné overnemen in de spits, terwijl Ivan Vicelich plaats moest maken voor Kevin van Dessel. Voor de rest, dezelfde elf als vorig weekend!
Nadat de spelers het veld verlieten om in de kleedkamer de laatste aanwijzigingen te ontvangen van Huub, volgde er voor de hele Roda- aanhang een treurig moment (hoewel Wim Frijns het had over een leuk moment). Arouna Koné nam afscheid van het Kerkraadse publiek. Die mensen die hem gedurende de jaren hebben bejubeld, en die hem zo ongelofelijk gesteund hebben na de mislukte transfer naar Ajax! Het was een emotioneel moment, toen Arouna zijn ererondje maakte langs alle tribunes! Maar in het geklap van iedereen bleek duidelijk dat hem deze transfer van harte gegund werd!
En toen was het zover: de elf van d'r Huub betraden het veld! De toss viel uit in het voordeel van PSV. De eerste paar minuten waren beide elftallen in balans, waarbij PSV echter toch de beste kansen kreeg. Zowel PSV als ook Roda speelde voorzichtig, bang om een tegendoelpunt te incasseren. Het was vooral aan Kujovic te danken dat we niet al vroeg in de wedstrijd op achterstand kwamen. Maar diezelfde Kujovic ging in de 37e minuut falikant de mist in. Het was Farfan die wederom bij Kah wegliep waarmee hij de vrije doortocht richting doel kreeg. Kujovic probeerde nog de bal voor de voeten van Farfan weg te plukken, maar moest hierdoor zo ver uit de goal komen, dat hem dit uiteindelijk fataal werd. Met een simpele schuiver kon Farfan de 0-1 laten aantekenen. Ik geloof dat ik nog nooit in mijn leven zoveel scheldwoorden op één enkele persoon heb gericht dan op dat moment aan Kujovic. Roda JC leek ook na de tegentreffer niet te beseffen dat het eindelijk eens moest gaan voetballen. Ook het geroep van enkele supporters hiervoor werd kennelijk niet gehoord. Het elftal speelde slap, zonder enkele bezieling en vechtlust. Naast mij riep een supporter dat het elftal waarschijnlijk bezig was met een protestactie richting bestuur, een idee dat helemaal zo gek nog niet leek. Met een 0-1 achterstand gingen we uiteindelijk de rust in. Waar ik toch enkele wissels verwachtte, voornamelijk Voigt in de verdediging voor de falende Kah, kwam Huub met dezelfde elf weer uit de kleedkamer. Tot in de 68e minuut, waar PSV gemakkelijk al op een 4-0 voorsprong had kunnen staan, maakte DaMarcus Beasley een einde aan het tot dan toe nog gehoopte puntje voor Roda JC. Het waren Kah en Bodor die wederom Jefferson Farfan lieten gaan, deze schoot, Kujovic liet los en Beasley tikte simpel de 0-2 in. Op dat moment besloot Stevens een dubbele wissel toe te passen. Voigt voor van Dessel en Derksen voor Sonko. Wissels die eigenlijk veel te laat kwamen. Derksens invalbeurt viel echter in goede aarde bij mij en ik stel dan ook voor hem de volgende wedstrijd maar eens in de basis te laten beginnen.
Maar ook de wissels konden de 0-3 in de 86e minuut niet meer verhinderen. Teleurgesteld over de nederlaag, en vooral de manier hoe, keerde ik huiswaarts.

De conclusie die na deze wedstrijd moet volgen is dat vooral ons middenveld geen potten kon breken; van Dessel wilde wel, maar miste simpelweg nog ieder wedstrijdritme, Bodor gaf geen enkele bruikbare pass, en in verdedigend opzicht kon hij ook niets beginnen tegen de behendige farfan. Sergio speelde de bal meer in de voeten van de tegenstander dan dat hij hem bij een medespeler kreeg. En zelfs van Dijk, die anders altijd een voldoende scoort, deelde in de misere. Het middenveld miste een aanspeelpunt, iemand die de bal bij kon houden en een bruikbare pass kon geven. Een persoon, die we de eerste twee wedstrijden hebben gehad, maar nu kwijt zijn aan de tegenstander van hedenmiddag: Arouna Koné! Maar het zou niet eerlijk zijn om het vertrek van Koné als excuus te gebruiken voor deze nederlaag. Ook onze verdediging mag zich eens flink achter de oren krabben. Kah had geen antwoord op het spel van Farfan en ik denk dan ook dat hij weleens het kind van de rekening zou kunnen worden! Ger Senden mist gewoon de snelheid om een tegenstander te kunnen bijhouden. En Bodnar en Filipovic zijn toch meer aanvallend ingesteld, waardoor je achterin kwetsbaar bent. Over onze spitsen kan ik kort zijn: die hadden in nog geen 3 jaar een doelpunt gemaakt!

Gisteren overheerste er bij mij de woede, nu overheerst bij mij enkel en alleen gelatenheid. Hoezo zou ik me nog zorgen maken over Roda JC, als de mensen die verantwoordelijk zijn voor het wel en wee van onze club dit niet doen?! Volgende wedstrijd is 9 september, uit tegen Angstgegner RKC Waalwijk! En als Nol niet snel met versterkingen komt, dan zie ik het heel somber in voor de rest van dit seizoen!

Janine