Aan mij de opdracht om over de wedstrijd van gisteren een stukje te schrijven. Maar wat ga ik hier schrijven? Ga ik mijn frustraties wegschrijven? Of mij verdriet? Nee, allebei niet. Ik ga mijn best doen om de mensen die niet mee zijn geweest en de wedstrijd ook thuis niet konden volgen te laten weten hoe het gisteren eraantoe ging en hoe de wedstrijd was.
Wie gisteren naar de uitslag van Ajax – Roda JC op de teletekst heeft gekeken en daar uiteindleijk 4-1 zag staan, zou dan al snel denken dat Ajax over Roda heen is gewalst. Maar niets bleek minder waar. Het zou nog een leuke en spannende pot zijn geweest.
Tegen half 4 bevonden mijn vader en ik ons al bij het Parkstad Limburg Stadion. Langzaam maar zeker zag je van alle kanten geel zwart gekleurde supporters zich verzamelen bij de bussen. Velen hadden er goede hoop in en stapten goed geluimd de bussen in. Om iets na half 5 vertrokken deze bussen vanaf P2 en P5 bij het stadion. Dit zag al fantastisch uit. Ongeveer 20 bussen richting Amsterdam, in colonne. Wat een mooi gezicht.
Na een file bij Eindhoven, waar we nog PSV- supporters tegenkwamen die ons succes wensten met de wedstrijd van die avond, konden we zonder veel moeite doorrijden naar Amsterdam. Na 3 uur kwamen we aan. Erg op tijd dus. Nadat we eerst nog een hoop trappen moesten beklimmen, zaten we om kwart voor 8 al in het uitvak. Daar konden we onze jongens al zien staan onder op het veld. Ze bekeken de wedstrijd die zich afspeelde in Eindhoven tussen PSV en AZ.
Langzaam maar zeker stroomde het uitvak vol. Of ja, vol. Er waren ongeveer 1200 supporters, dus het werd een gezellige boel. Veel geel zwart, de vlaggen waren erbij en natuurlijk een dikke trom. Aan Ajax zijde viel het echt wel tegen. Zo’n groot stadion en dat nog niet eens voor de helft gevuld krijgen bij een halve finale Gatorade Cup….tja, daar valt wel wat over zeggen. Ik vind dat natuurlijk niet erg, want des te harder klonken onze liederen door het stadion.
Om iets voor half 9 kwamen onze keepers voor de warming up.Vanaf dat moment begon de sfeer eigenlijk al redelijk goed op te komen. Helemaal toen onze hele selectie het veld betrad. We lieten horen dat we van begin tot eind achter ze zouden gaan staan en dat waardeerden ze. Bij het opkomen van de Ajax- selectie hoorde je wel wat, maar ons boe geroep klonk toch wel stukken harder. Ajax wist dat ze het niet gemakkelijk gingen krijgen, zeker niet als je weet dat je een publiek hebt dat als een blok achter je staat. En dat was bij ons zeker het geval!
Tegenover vorige wedstrijd kon Huub Stevens nu over een redelijk fitte selectie beschikken zonder geschorsten. Er waren dus ook wat wijzigingen in het elftal. Zo stonden op het middenveld gewoon weer Gregoor van Dijk en Simon Cziommer en voorin stond Sekou Cissé samen met Andres Oper. Over de selectie van Ajax ga ik het niet hebben, want die wijzigen elke week van opstelling en dat volg ik niet echt meer.
De wedstrijd begon en meteen vanaf het begin zat Roda JC er goed op. Ons middenveld stond goed, maar ook onze verdediging stond als een blok. Klaas- Jan Huntelaar kreeg geen poot aan de grond, om het zo maar eens te zeggen. Pa- Modouh Kah en Jan- Paul Saeijs wisten wel raad met hem. In het begin van de wedstrijd was er een kans voor Ajax. Dat was tevens de enige en beste kans van de eerste helft. Vladan Kujovic wist middels een geweldige redding zijn doel schoon te houden. Roda JC had ook nog wel een kans, maar Stekelenburg stond altijd op de goede plek en een keer moest er een redding van een van zijn medespelers aan te pas komen om Roda te behoeden van een voorsprong.
De tweede helft begon eigenlijk hetzelfde. Roda zat er weer goed op en zeker Cissé, die al weken niet had gespeeld wegens schorsing, liet zien wat hij waard is. Met zijn rushes en voorzetten liet hij de Ajax verdediging vaak achter zich. In de 61ste minuut was het dan zover. Hedwiges Maduro speelde een bal te kort terug op zijn keeper en Andres Oper wist hiervan te profiteren. Hij omspeelde Stekelenburg en de 0-1 was een feit. Het uitvak ontplofte. Tranen stroomden van geluk en spanningen die eruit kwamen. We stonden voor!!!! Het zingen wat al de hele wedstrijd bezig was ging door en nog veel harder dan eerst. Heerlijk!!! Iedereen was door het dolle heen. Ajax leek een beetje aangeslagen, maar wisten toch enkele keren gevaarlijk door te breken. Goed keepwerk van Kujovic hield ons in de race. Het einde van de wedstrijd naderde en we zetten al in onze agenda dat we op 7 mei niets moesten plannen. Scheidsrechter Braamhaar vond dat hij nog 4 minuten extra moest tellen. 4 !!! Ik vraag me af hoe hij daarbij kwam. Roda hield zich staande tot 10 seconden voor het laatste fluitsignaal. Klaas- Jan Huntelaar wist het feest voor ons te bederven door er 1-1 van te maken. Op het moment dat dat gebeurde waren er al een hoop Ajax fans vandoor gegaan. Dus het stadion oogde alleen nog maar leger. Ons vak viel in stilzwijgen en de vlaggen werden niet meer gezwenkt. We gingen verlengen.
Niet lang in de eerste verlening werd de 2-1 binnengeschoten.De moed zakte ons in de schoenen. Tranen vloeiden, maar nu van verdriet. Heel even gloorde er weer hoop toen er een eigen doelpunt werd gemaakt en dus de 2-2, maar dit werd wegens hinderlijk buitenspel staan van Sonko (gewisseld voor Oper) afgekeurd. Het ging nog meer pijn doen toen er ook nog 3-1 en 4-1 werd gescoord. Dit was zeer onterecht. Roda heeft laten zien dat ze kunnen voetballen. Mooi kunnen voetballen. Alles liep gewoon goed, passes kwamen aan en iedereen wist waar die moest staan. Het was mooi om te zien.
Na het laatste fluitsignaal vielen de spelers van ons op de knieën of zakten in elkaar. De teleurstelling was groot. Heel groot. Dit was niet terecht. De spelers kwamen zich bedanken bij het publiek, dat een groot compliment verdient. Hoewel het na de 1-1 wat inzakte met de sfeer, hebben ze zich toch de hele wedstrijd laten horen.
De terugreis verliep rustig. Iedereen zat met zijn eigen gedachtes in de bus. Komende zaterdag staat alweer de volgende wedstrijd op het programma. Tegen degradatiekandidaat RBC Roosendaal. Ik hoop dat ze zich kunnen herpakken en deze ploeg met een flinke nederlaag naar huis kunnen sturen. Zodat ze over twee weken revanche kunnen nemen op dé ploeg die ons het ticket naar de Gatorade Cup finale heeft afgenomen. Namelijk Ajax!
FORZA RODA!!!!
Jessica
