|
 Zondagmiddag 13.45 uur, Vast &Goed Stadion. Mijn eerste uitwedstrijd! Met een kopje koffie in de ene hand, en het programmaboekje in de andere hand, zat ik lekker te genieten van het zonnetje. Mijzelf nog steeds afvragend waarom ik 17,50 euro had betaald voor een wedstrijd tegen RBC Roosendaal, die voor mijn ploeg nergens meer om ging. Het antwoord op die vraag heb ik tot op heden nog niet kunnen vinden. Laat ik het maar erop houden dat ik gewoon heel veel voor mijn club over heb! En niet alleen ik, ook de andere meegereisde fans verdienen respect voor hun nooit aflatende steun.
Toen onze spelers het veld betraden voor de warming up, viel mij meteen de aanwezigheid van Pa Modou Kah op in de basisopstelling. Ongelofelijk dat deze jongen, die twee weken geleden een ontzettende tragedie moest meemaken, nu alweer op het voetbalveld te vinden was! Een instelling die bij mij alleen maar bewondering en waardering oogst. Verder bleek de opstelling, op Guido Budziak na, ongewijzigd. Nadat de vrouwelijke stadionspeaker (lang leve de emancipatie!!!) weer ging vertellen dat het seizoen voor Roda JC was afgelopen, wederom zonder prijzen (het doet pijn om er telkens weer aan herinnerd te worden), kwamen de spelers het veld op. Voor de wedstrijd werd er een minuut stilte in acht genomen voor de vorige week overleden RBC supporter Wesley Houtekamer! Een indrukwekkende minuut stilte, zo mag ik eraan toevoegen.
De wedstrijd begon gelijkopgaand, hoewel Roda JC meer balbezit had, bleek RBC een stuk gevaarlijker te zijn. Het scheelde niet veel of Roda JC had in de eerste minuten al tegen een achterstand aangekeken. Maar Hammond kwam een teenlengte tekort om de bal in het doel te schuiven. Roda deed echter ook iets terug. Sergio 's inzet verdween naast, terwijl doelman Aarts met de nodige moeite een kanonskogel van Laszlo Bodnar kon tegenhouden. Sekou Cissé kreeg de beste kans om Roda JC op voorsprong te zetten, maar hij wist de mooie voorzet van Laszlo Bodnar niet op waarde te schatten. Zijn lobje ging net over het doel.
Maar waar de één het laat liggen, daar scoort de ander. Zo zette Hakansson RBC in de 24e minuut op voorsprong. Onze verdediging, en dan met name Bodor, kon zich deze tegengoal aanrekenen. Hij legde zijn tegenstander Hakansson geen strobreed in de weg op weg naar het doel, en deze bedankte dan ook op gepaste wijze. 11 minuten later was het feest echter alweer over. Cissé krulde de bal op mooie wijze over doelman Aarts, die volledig kansloos was. En hiermee was de stand weer gelijk en ging Roda JC met een gelijkspel de rust in.
De tweede helft begon, zoals de eerste helft geëindigd was. Beide ploegen wilden wel, maar konden niet. Maar gaandeweg de tweede helft trok RBC het initiatief meer naar zich toe. De ploeg was feller en agressiever. Filipovic, die het tegen RBC mocht opnemen tegen een echte rechtsbuiten, werd keer op keer voorbijgelopen. En aangezien de kunst van Bodnar ook niet het verdedigen is, kreeg RBC een aantal goede kansen. In de 77ste minuut werd dan ook de verdiende voorsprong op het scorebord gezet, wederom door Hakansson. En wederom mocht onze verdediging zich dit doelpunt aantrekken. Zowel Kah als Bodor grepen niet in, waardoor Hakansson vrij kon uithalen. Ook doelman Budziak ging niet helemaal vrijuit bij het doelpunt. Roda JC probeerde nog wel wat, in de vorm van de gevaarlijkste speler aan Kerkraadse kant Arouna Koné . Maar de Ivoriaan werd óf buitenspel gegeven, óf men zag weer één of andere zogenaamde overtreding. Koné werd dan ook vertwijfeld van (de slecht fluitende) scheidsrechter Bossen, die telkens weigerde in het voordeel van de aanvaller te beslissen. Uiteindelijk is het derde doelpunt van RBC niet meer dan wat zout op Kerkraadse wonden. RBC viert feest, waar de spelers van Roda JC met het schaamrood op de kaken de supporters gaan bedanken. Even een kritische noot richting Gregoor van Dijk... De Pee erin hebben na dit verlies is begrijpelijk, woedend op alles en iedereen zijn en kwaad de bus instappen, kan ook nog. Maar je hoort ten allen tijde de meegereisde supporters te bedanken!!!!
Mijn eerste uitwedstrijd, de sfeer en de beleving eromheen waren geweldig, maar het resultaat viel me vies tegen! Met een beetje meer inzet en agressie hadden we kunnen winnen! Maar ik ga me er niet meer druk over maken! Volgende week staat er nog een wedstrijd tegen landskampioen PSV op het programma. Daarna nemen we nog afscheid van Vloet en Co. En rest ons nog gedag te zeggen tegen wederom een teleurstellend seizoen, dat we eindigen zonder prijzen en zonder enige trots! |
|
|
|
