|
 Na de nederlaag tegen Ajax en het gelijkspel tegen FC Zwolle, ging
ik gisteren toch weer met het volste vertrouwen richting PLS. Noem
me een idioot, noem me optimistisch, maar ik voelde dat we vanavond
wel eens de 3 punten konden gaan pakken. Veel mensen verklaarden me
dan ook voor gek toen ik dit gevoel openbaar maakte Maar eerlijk gezegd:
gezien de resultaten van de afgelopen tijd vond ik het ook niet gek
dat sommigen zelfs een verlies tegen Willem 2 voorspelden. Maar ik
kon me niet voorstellen dat onze jongens niet in de gaten hadden,
dat ze nu punten moesten gaan pakken of anders Europees voetbal wel
konden vergeten. Zeker nu Heerenveen vrijdagavond zeer belangrijke
punten had verspeeld, moest men de jacht op plaats nummer 5 openen!
Toen de spelers het veld betraden, viel mijn mond open van verbazing. Een paar opvallende veranderingen binnen het team hadden plaatsgevonden.
Ivan Vicelich was de minst grote verassing, hij zou de plaats van
de geschorste Sven Vandenbroeck overnemen. Verassend was wel de basisplaats
van Eddie Sonko te noemen. Na zijn blessure was dit de eerste keer
dat hij weer van het begin af aan mocht spelen. En omdat Marco van
Hoogdalem toch niet geheel fit oogde, kreeg Roel Brouwers zijn plaats
in de verdediging weer terug. Op deze wijzigingen na, bleef het elftal
precies hetzelfde als de week ervoor.
In het begin wist ik niet goed wat ik van deze opstelling moest vinden...
Sonko weer in de basis? Was dit niet te vroeg? Miste hij niet nog
wedstrijdritme? Waarom nu weer in een 4-3-3 opstelling spelen?
Maar Vloet bewees mijn ongelijk.....
Om half 8 begonnen we met een minuut stilte vanwege het overlijden
van H.K.H Prinses Juliana. Daarna floot scheidsrechter Temmink voor
het begin van de wedstrijd. De eerste 20 minuten begonnen rommelig,
beide ploegen leden veel balverlies en eventjes bekroop me een gevoel
van "daar gaan we weer".  Zeker toen onze Vladan heldhaftig
redding moest bieden na een voorzet van een Willem 2 speler. Dat was
het moment waarop onze spelers wakker schrokken. En in de 30e minuut
barstte het feest in het Parkstad Limburg Stadion los. Sonko, voor
het eerst eens echt gevaarlijk opkomend, geeft de bal voor... Redan
laat hem lopen en onze Ivoriaan Arouna Koné mag zijn 10e van
het seizoen binnenschieten.... JOOL!!!!!
Dit doelpunt van Arouna blijkt de bevrijding te zijn....
Net als het hele stadion weer is bijgekomen van dit eerste doelpunt,
mag men weer opnieuw van zijn stoeltje springen. In de 35e minuut
schiet onze Gregoor "van Hooijdonk" van Dijk een vrije trap
op prachtige wijze achter doelman Zoís. Hiermee wordt de stand
dus 2-0!
Daarna is het eigenlijk alleen maar Roda JC dat de klok slaat, combinaties
lopen prima, men gooit zijn kop voor iedere bal en dan laat de 3-0
niet lang op zich wachten. Good old Gerrie Senden geeft na een scrimmage
voor het doel het beslissende zetje en gooit met dit doelpunt de wedstrijd
op slot.
In de rust amuseert men ons dan door de gebruikelijke "vijf van
BAG'.
De 2e helft begint zoals de 1e helft is geeindigd. Snelle combinaties,
goede passes en kansen...  En kansen zijn er om benut te worden, zo
moet Redan zich ook gedacht hebben. In de 54e minuut is hij verantwoordelijk
voor de 4-0. Door een fout van Kujovic mag Willem 2 dan ook nog een
goaltje binnentikken. Danny Mathijssen mag het leed voor zijn ploeg
dan nog iets verzachten. Maar verder dan dit ene doelpunt komt Willem
2 niet meer. Sterker nog: het is Roda JC dat een leuk voetbalavondje
nog leuker maakt. Kevin van Dessel schiet in de 73e minuut de 5-1 binnen!
Het Parkstad Limburg Stadion ontploft. Dan vind Vloet het veilig om
nog te wisselen. Cristiano komt erin voor Koné, debutant
Elberkani voor van Dessel en Colinet voor Sonko. En in de 87e minuut
mag debutant Elberkani zijn eerste doelpunt voor het 1e elftal van
Roda JC binnenschieten. 6-1! DANKE - BITTE!
En hiermee is de grootste overwinning in het PLS een feit!
Na de wedstrijd bezocht ik de persconferentie. Andre Wetzel, coach
van Willem 2 weet de nederlaag van zijn team aan miscommunicatie
in de defensie. "Als je de uitslag van de wedstrijd ziet, dan denk
je dat het krachtsverschil enorm was, maar wie de wedstrijd bekeken
heeft, concludeert anders. Maar op de overwinning van Wiljan Vloet
en zijn team viel niets af te dingen." zo Wetzel.
Coach Wiljan Vloet was meer dan tevreden over de prestatie van zijn
geel-zwarten: "De organisatie stond goed bij ons, alleen Sonko
verdedigde in het begin van de wedstrijd teveel mee. De 1-0 gooide
de wedstrijd open, het was een soort bevrijding. De jongens zaten
toch erg met de kritiek van de laatste tijd. De grootste winst van
vanavond is dat de spelvreugde weer terug is. De manier waarop we
de 6-1 vierden bewees dit."
 Een bedankje
gaat uit naar Wiljan Vloet. Bedankt dat u mij aanwezig liet zijn
op de persconferentie, en bedankt voor de mooie voetbalavond die
ik heb gehad! Tevens gaat een groot woord van dank uit naar Pascal
Hermans, die ervoor gezorgd heeft dat ik aanwezig kon zijn!
Al met heb ik vanavond "geweldig genoten". Jullie ook?
Gegroet Janine.
|
