Het seizoen 2003-2004 gaat als mislukt in de boeken van Roda JC. De ploeg
van trainer Wiljan Vloet schiet zijn hoofddoel voor dit seizoen, Europees
voetbal, voorbij. Directe concurrent Heerenveen deelde de nekslag uit (0-1)
in een uiterst boeiend en spectaculair duel. Met nog zes wedstrijden te
gaan en tien punten achterstand op de ploeg van Foppe de Haan is het seizoen
voor Roda al voorbij.
 Matchwinnaar
Mika Väyrynen gaf het zelf grif toe. ,,Dit zijn heel vieze punten'',
oordeelde de Friese Fin die twee minuten voor tijd het lot van de
Kerkradenaren bezegelde met een treffer uit een counter. Heerenveen
profiteerde optimaal van het alles of niets dat Roda in de slotfase
van het van spanning doordrenkte duel speelde. Met een gelijkspel
zou het team van Vloet immers ook geen centimeter opschieten. Het
gemopper na afloop over de kopbal in de eerste helft van Ivan Vicelich
die volgens Roda over de lijn was, verdronk in het verdriet over
het mislopen van het zo gewenste Europese ticket.
Ferm galmde aan het begin van deze voetbaljaargang de doelstelling
door het Parkstad Limburg Stadion. Voor minder dan Europees voetbal
zou Roda JC, dat vorig jaar in een opbouwseizoen tot de allerlaatste
seconde om de prijzen speelde, het niet doen. Met een ongewijzigde
selectie die zijn grootste gebrek, het jojoën tussen pieken
en dalen, zou weten weg te poetsen, een reële doelstelling,
zo concludeerden Vloet en de zijnen vooraf on-Limburgs onbescheiden.
Na twee seizoenen zonder was Roda weer eens toe aan de slagroom
op de voetbaltaart.
Gezien die doelstelling kan zes wedstrijden voor het eind van
de competitie alleen gesproken worden van een mislukte oogst. Misschien
dat de ploeg in juli via de Intertoto toch nog iets kan bakken
van dit seizoen, maar garantie tot succes biedt die omweg allerminst.
Om nog maar te zwijgen over het risico dat de naweeën van
grote inspanningen met nog geen twee weken voorbereiding, de Kerkradenaren
volgend seizoen lelijk opbreken.
En dat terwijl het dan toch al moeilijker zal worden om Europese
ambities vorm te geven. De begroting gaat met enkele miljoenen
euro's omlaag, terwijl de selectie juist aan verfrissing toe is.
De zoektocht naar een aanvaller, een centrale verdediger en een
aanjager achter de spitsen (alstublieft een minder haperende dan
Sergio) is in volle gang, maar de minder gevulde buidel maakt het
er niet gemakkelijker op.
Een trainerswissel is in elk geval niet aan de orde, zo verzekeren
Hendriks en Frank Rutten steevast als geluiden die de huidige oefenmeester
Vloet 'weg' laten promoveren tot technisch directeur klinken. Zelf
denkt Vloet evenmin aan opstappen. Het zou ook te gemakkelijk zijn
om het mislukte oogstjaar helemaal op zijn conto te schrijven.
Natuurlijk, de kille cijfers spreken boekdelen. Wie zichzelf Europees
voetbal tot doel stelt, faalt als-ie het niet haalt. Zo hard zijn
de wetten van het profvoetbal.
Ter verdediging kan worden aangevoerd dat de Kerkradenaren met
een plek net onder de prijswinnaars misschien wel precies op stand
leven. Wie als neutrale toeschouwers het spektakel tegen de Friezen
van zaterdag heeft gezien, zal genoten hebben van beide teams,
maar zeker niet ontkennen dat Heerenveen eenvoudigweg meer kwaliteit
in huis heeft. Datzelfde geldt deze voetbaljaargang in wezen ook
voor AZ, ondanks de volle buit die Roda dit seizoen tegen de Alkmaarders
wist te behalen. Om over de traditionele topdrie van Nederland
maar te zwijgen.
Wat Vloet en de zijnen wel te verwijten valt is dat ze er ook
dit seizoen niet in geslaagd zijn om die verstikkende deken van
wisselvalligheid af te werpen. De selectie heeft wat dat betreft
geen stap voorwaarts gezet. Uitschieters worden net als vorig seizoen
te gemakkelijk afgewisseld met zeperds tegen zwakkere broeders.
Pas na de winterstop maakte het naar 4-4-2 geswitchte Roda een
stabielere indruk, maar zelfs in die fase toonde de ploeg zich
gul ten opzichte van laagvliegers. Natuurlijk zijn er verzachtende
omstandigheden zoals bijvoorbeeld het plotselinge vertrek naar
Ajax van zowel Tom Soetaers, vlak voor de competitie, als Yannis
Anastasiou na de winterstop. Wat Anastasiou betreft een excuus
van formaat. Roda mag dan financieel wijzer zijn geworden van de
transfer, de overgang van de topschutter valt voor een club met
dergelijke ambities niet te verkopen. Het wegvallen van Soetaers
was vooral vervelend omdat plots een vervanger moest  worden
ingepast, maar Arouna Koné ontpopte zich aldra als grotere
smaakmaker dan de Belg ooit had kunnen worden.
Sinds enkele weken brengt Wiljan Vloet, in de wetenschap dat de
afrekening nadert, ook de nevendoelstellingen wat feller onder
het voetlicht. Dan heeft hij het bijvoorbeeld over de betere score
in uitduels, maar Vloet is realist genoeg om te beseffen dat hij
met het halen van nevendoelen de kater bij Roda niet kleiner maakt.
|
