Deze
heenreis is het in de bus stiller dan normaal. We zijn eigenlijk heel
stiekum tóch een beetje onder de indruk van de aanstaande tegenstander.
Geheel op eigen kracht staan ze op die tweede stek. Maar hardop zijn we
échte stoere mannetjes en vrouwtjes hé? Roda gaat de aankomende
wedstrijd gewoon met minimaal verschil, (dat wel), wel ff winnen.
Maar weet je wat me wel opvalt? Steeds als iemand dit gezegd heeft
wordt opvallend snel daarna het toilet opgezocht om de zenuwen kwijt
te raken. Neen wij zijn er eigenlijk niet zo van overtuigd dat we
de drie punten weer mee naar huis zouden nemen. Gelukkig zat tweety
in de bus hé? Die had het toch al voorspeld hoe het zou gaan
lopen? Maar als ze die stukjes van mij niet lezen dan moeten ze het
zelf maar weten. Gelukkig zaten er ook een paar personen in de bus
die mijn stukje wél gelezen hadden en die hebben dan ook met
veel plezier naar al die zenuwpezen in de bus gekeken.
Ik had de pech om de hele reis naast Skippy te zitten. Sjonge, sjonge,
die was op een gegeven moment zó zenuwachtig dat dit op zijn
mooie dure fotocamera overgedragen werd. Die weigerde dan ook van
dat moment af om nog maar één enkele foto te maken.
En mij maar vertellen dat dit een technisch probleem was! Ja,ja, technisch,
woehahaaaa, toen die namelijk na de gewonnen wedstrijd die camera
weer eens ter hand had genomen, toen deed die het wonderbaarlijk weer.
En ook al vertoont die kangoeroe enige gelijkenis met die Harry Potter,
toveren kan die toch écht niet. Want dan zou die wel beter
kunnen voorspellen hé? Maar okee, dit was in de bus eigenlijk
het enige noemenswaardige feit om te vermelden.
Aangekomen in het Alkmaarderhout stadion. Jazeker mijn betovergrootvader
wist ook al dat dit stadion bestond, dus dan weten jullie hoe het
er nú uitziet hé? Ik weet nu ook meteen waarom die van
AZ op de tweede plaats staan en nog alle thuiswedstrijden dit seizoen
niet verloren hebben en zelfs steeds binnen 5 minuten scoren. De tegenstander
is gewoon bang om in dit stadion te gaan voetballen. Omdat bij de
geringste harde trap tegen die bal, de echo van dat schot het stadion
spontaan zou kunnen laten instorten. En voordat de tegenstander erachter
komt dat het publiek dat er zit niet voor AZ komt (je hoort ze bijna
niet), maar ingehuurd zijn om die palen en het stuckwerk op hun plaats
te houden? Staat diezelfde tegenstander al met één -
nul achter.
Gelukkig voor Roda waren wij één uur voor de wedstrijd
aanwezig en zagen onze spelers dat het zingen van onze strijdliederen
alle loshangende materialen losgetrild had. Zij konden dus onbevreesd
de strijd tegenmoet zien.
AZ lanceerde vanaf de eerste minuut dan ook hun verrassingsaanval
recht op het hart van Roda. Maar nadat ze zelfs na 10 minuten geen
goal konden scoren omdat elke harde knal van hun beantwoord werd met
een even harde knal retour afzender begonnen ze langzaam de hulp van
de scheidsrechter in te roepen. Die bleek hiervoor niet ongevoelig
en elke kleine overtreding van Roda's kant werd dan ook afgefloten
en gele kaarten lustig uitgedeeld. Terwijl overtredingen van AZ' kant
geheel onbestraft bleven. Hij bezorgde zelfs het publiek een hoogtepunt
door een schwalbe niet te doorzien en een strafschop, tegen Roda,
te fluiten. Gelukkig voor ons veranderde onze Kujovic zich heel snel
in een "Dementor", (Een wezen dat al het geluk uit je wegzuigt
- Zie Harry potter), waardoor Berry zijn duisterste moment in deze
competitie meemaakte en deze penalty niet verzilverde. Deze persoonsverandering
van Kujovic bleek één persoon in het veld opgevallen
te zijn. En Gerrie die altijd wel voor een lolletje te vangen is,
begon eens even na te denken. Nadat hij bijna 10 minuten had nagedacht
wist hij het opeens. Op de helft van het veld kreeg hij de bal toegespeeld,
hij liep nog een paar meter, hij wees bezwerend op het doel en na
het uitschreeuwen van een oeroude spreuk, trapte hij de bal hard en
hoog richting doel. De keeper van AZ schrok zo van deze bezwering
dat hij met de handen boven zijn hoofd, angstig het stadion rondkeek,
bang dat ditzelfde stadion op zijn kop zou donderen. Toen hij er echter
achterkwam dat die recht overeind bleef, was het al te laat en zweefde
die bal rakelings over hem heen het doel in. Nul - één!
Nu waren de rapen gaar! Maar voordat AZ ook nog maar één
goede aanval kon opzetten kwam de scheidsrechter met het fluitje voor
de rust.
En tijdens deze rust moet er iets gebeurt zijn met die Co Adriaanse.
In ieder geval moet hem iets of iemand behekst hebben want hij kreeg
ineens een waanvoorstelling waarin hem verteld werd dat hij tegen
dit Roda gerust één verdediger minder nodig zou hebben.
Want AZ was toch in supervorm? Gelukkig voor Roda gaf hij gevolg aan
deze ingeving en haalde hij één verdediger eraf en stelde
er één aanvaller meer bij op. Die thee heeft hem zegge
en schrijven (volgens mij) maar zeven minuten gesmaakt. Want dat is
precies het aantal minuten dat Roda nu nog nodig had in die tweede
helft om de stand naar nul - drie op te schroeven. Cootje werd verslagen
en zelfs overtroeft met zijn eigen toverkracht. Want zeg nu zelf,
wat is beter? één keer scoren binnen 5 minuten? Of twee
keer scoren binnen 7 minuten?
Maar nóg vond Cootje dit niet erg, hij vond zichzelf de grootste
tovenaar van deze avond en joeg zijn jongens voorwaarts richting kujovic.
Cootje begon zijn fout pas te beseffen nadat hij die aanvallertjes
van zijn team eens ging tellen op de helft van Roda. Nadat hij twee
handen en één teen nodig had om die allemaal bij elkaar
op te tellen kwam hij uiteindelijk met behulp van een telmachine erachter
dat élf aanvallers wel wat weinig mensen in de verdediging
over liet. Gelukkig voor ons was dit dus wederom véél
te laat en stond het nul - vier!
In de tijd die Adriaanse nodig had om tot rede te komen, waardoor
hij even de regie op zijn elf kwijtraakte, was zijn elftal opeens
verlost van die grootheidswaanzinnige en scoorde eindelijk de welverdiende
goal. En eerlijk is eerlijk, op dat moment geloofde het thuispubliek
er nog in. Maar Cootje had zijn aandacht weer bij de wedstrijd en
bleef zijn jongens weer opjagen naar de helft van Roda. En jawel hoor.
Met een nonchalante aanraking van de bal richting doel van AZ, bracht
Kooonneeeee de einduitslag op het scorebord. 1-5
Zelfs ná het fluitsignaal bleef de betovering over Co liggen,
getuige zijn uitspraak, dat de betere had moeten winnen. Hij bestreed
dus het feit dat degeen die het meeste scoort in een wedstrijd, deze
wedstrijd ook wint!
Roda heeft in deze wedstrijd misschien zes kansen gehad en scoorde
er vijf. AZ had er wel twaalf en scoorde er uiteindelijk één.
En onze tovenaarsleerlingen Senden, Vicelich, Anastasiou en Kone zorgden
voor de productie van onze elf en Onze Dementor Kujovic zorgde voor
een nagenoeg dichtgetimmerd doel. Ik hoef jullie niet te vertellen
hoe onze thuisreis is verlopen hé? Maar toen ik vanmorgen mijn
oogjes opendeed en de zondag verwelkomde, lag het nieuwe boek van
Potter, naast mij op het kussen. Ik zeg u, Hij leeft!
