Analyse Roda JC- FC Twente

Ik had mijn club door persoonlijke omstandigheden al een tijd niet zien spelen. Van horen zeggen was de tweede helft tegen Ajax voor de Amstelcup redelijk tot goed, waren de eerste dertig minuten thuis tegen Vitesse van een zeer hoog gehalte, maar er waren ook kritische geluiden. Tegen Ajax hadden onze jongens gewoon moeten winnen, als ze maar meer durf getoond hadden. Op zijn minst een verlenging had er in gezeten, gezien de kansen tijdens de laatste tien minuten van de wedstrijd. Tegen Vitesse, voorwaar intussen toch alleen maar een clubje van een eenvoudig niveau geworden, verslapte Roda zo'n kwartier voor het einde van de eerste helft en kreeg het in de tweede helft onnodig nog knap moeilijk.
De zeperd tegen Willem II werd weliswaar gevolgd door een goed resultaat in de uitwedstrijd tegen Excelsior, maar ook deze overwinning had alleen dankzij het resultaat en niet dankzij het vertoonde spel een welkome midweekse vreugdeuitbarsting mijnerzijds tot gevolg. 

Dus ik ging toch wel met enige spanning naar het PLS om de geel-zwarten weer eens aan het echte werk te zien. Het viel niet tegen, maar het viel ook niet mee. Ik zag een Roda, dat zich voorzichtig over de grasmat bewoog zonder al te veel tempo, een Roda dat veel balverlies leed, met de minuut slordiger ging spelen, achterin één op één, waardoor -je zag het aankomen- af en toe een Twentespeler dwars door de verdediging heen alleen voor de keeper verscheen. Dankzij een paar formidabele ingrepen van Sonkaya, Addo en vooral Bas Roorda werden de levensgrote kansen van Twente om zeep geholpen. Ik had er toch zeker twee als doelpunt geteld. Het wisselen van vleugel tussen Soetaers en Sonko was een goede tactische zet. Er kwam meer druk, de balcirculatie ging vlotter en het gevolg was een doelpunt van Edrissa Sonko, knap ingeschoten, maar wel nadat hij na een wat gelukkige kluts met een Twenteverdediger de bal weer voor de voeten kreeg.
Conclusie na de eerste helft: geen oogstrelend voetbal; integendeel, een slordig en soms saai spelend Roda JC; alleen de 1-0 voorsprong stemde tot tevredenheid.

De tweede helft begon zoals de eerste eindigde. Roda met een optisch overwicht (ja, ook ik gebruik clichés) en Twente loerend op dat ene fatale foutje in de Rodadefensie. Hoe een scheidsrechter een wedstrijd kan beïnvloeden, konden degenen zien die 's middags op RTL5 de wedstrijd Schalke 04 tegen Dortmund hebben bekeken. Ook arbiter van Hulten kon er wat van. Hij was door zijn rode kaart aan Polak er toch maar mooi in geslaagd om er nog een leuke wedstrijd van te maken. Twente riskeerde wat meer met tien man -ze stonden toch achter, dus wat wil je nog meer- maar Roda lukte het niet om onder die 'immense' druk uit te komen, omdat het uitverdedigen van een ongelofelijk gebrek aan technische balvaardigheid getuigde. Dus greep van Hulten weer in. Hij zal gedacht hebben, dat Twente met negen man misschien nog gevaarlijker zou worden tegen dit zonder enig zelfvertrouwen voetballende Roda JC. Een tweede (geel-)rode kaart voor een Twentespeler moest toch voor de nodige rust bij de Rodaspelers zorgen, denk je dan. Niets was minder waar. Counters werden knullig uitgevoerd door balverlies in de duels, door afschuwelijk slechte passes, kortom billenknijpend en tenenkrommend voetbal van ons cluppie en een alles-of-nietsspelletje van de Tukkers. Dat Tom Soetaers er in de blessuretijd na een (ietwat gelukkig) geslaagde counter er uiteindelijk 2-0 van maakte was goed voor het resultaat en beter voor de indruk die je achteraf van de wedstrijd overhoudt, dan wanneer het bij een schamele 1-0 was gebleven.
Forza Roda; blijf er voor gaan; wij blijven in ieder geval achter jullie staan, ook al hebben we af en toe (een beetje) kritiek op jullie spel (en inzet).

De cijfers:
Roorda: zonder meer goed te noemen; prima reddingen; hield ons in de eerste helft in de wedstrijd, want na een achterstand had ik dit Roda niet van Twente zien winnen. Een 8.

Sonkaya: een van de betere verdedigers met vandaag zeer goede opbouwende en aanvallende impulsen; op dat akkefietje na, waarin hij weer eens op eigen wraak uit was en het clubbelang even uit het oog verloor. Daarom geen acht maar een 7.

Brouwers: onzeker in de opbouw en passing; in de duels niet slim genoeg, waardoor hij de overtreding tegen kreeg in plaats van de tegenstander. Een 5½.

Addo: ik zag hem voor het eerst; hij maakte niet wat je zegt een verpletterende indruk op me; zijn ingrepen oogden goed, maar het vervolg dat hij er aan gaf vond ik minder geslaagd; is hij wel zo technisch als men beweert? ik vond zijn balbehandeling in ieder geval beneden de maat. Een 6.

Van Dessel: toegegeven, hij stond niet op zijn stekkie; maar wat is Kevin in voetballend opzicht achteruit gegaan; dramatisch slechte passes in het begin van de wedstrijd; traag en geen sprintvermogen, wat tegen Cairo toch wel nodig was; weinig agressief in de duels en toen hij het deed, was het zó knullig dat hij tegen een gele kaart opliep. Een 5.

Sergio: ik heb weinig of niets goeds van hem gezien; was hij werkelijk zo geniaal tegen Vitesse? terecht gewisseld, want hij bakte er niets van. Een 4.

Van Dijk: onopvallend, maar dan vind ik hem op z'n best; storend, goed in de duels, redelijk in het samenspel; rustgevend; geen onnodige agressie. Een 7.

Vicelich: iets minder dan Gregoor van Dijk; was wat ongelukkig in een paar duels en een aantal van zijn passes kwam bij de tegenstander of naast het veld terecht. Een 6½.

Sonko: er gaat altijd dreiging van hem uit, als hij aan de bal is; ook al slagen niet alle acties van hem, hij heeft intussen zijn basisplaats dubbel en dwars verdiend; een extra kracht voor het elftal. Een 7.

Soetaers: opdracht van de trainer Tom om niet al te diep te spelen? je sterke kant is toch de actie; logisch dat je Filipovic miste voor de diepgang en de veilige rugdekking bij eventueel balverlies; toch had ik wat meer durf van je verwacht; je tweede Rodagoal was van uitzonderlijke klasse. Daarom toch een 7.

Anastasiou: ik blijf hem een spits van grote klasse vinden; laat in ieder geval anderen beter functioneren; jammer dat zijn kopbal net naast het doel ging, anders was hij weer het baasje geweest; als rustgevend element met een uitstekend tactisch inzicht onmisbaar op dit moment voor dit zwalkend Roda. Een 7½.

Cristiano: wel ingevallen, maar niet opgevallen; geen Braziliaans gevoel overgehouden na zijn optreden. Een 5.

Senden: goede invalbeurt; mag je ook wel verwachten van zo'n routinier; slim verdedigend (kopballetjes terug naar de keeper; onder de bal doorduikend, waardoor Roorda gemakkelijk kon ingrijpen); extra rustgevende factor in een hectische slotfase. Een 7.