|
Om 16.00 uur spoed ik mij naar het stadion. Sylvester had mij
stiekem opgegeven om de jongens van de WSU een helpend handje toe te steken met
het neerleggen van al die rode kaarten voor hun ludieke anti KNVB aktie.
Gelukkig voor mij, en jullie als lezertjes weten dat ik altijd In ben voor iets
Ludieks, had Sylvester niet in de gaten dat hij mij hiermee een dienst bewees.
Want ook zonder het duwtje van Sylvester heb ik hier graag mijn medewerking aan
verleend. Na twee uurtjes hard bukkend werken was de pijn geleden en voor mijn
Roda heb ik best af en toe een pijnlijke rug over want de jongens zouden
vanavond de sterren van de hemel spelen. 
En
nadat we met alle werkers nog lekker eventjes in de Burger King onze inwendige
mens versterkt hebben gingen we met hoge verwachting terug naar het stadion. 
De aktie van de WSU slaagde 100% en wij als werkers
zagen dat we niet voor niets gewerkt hadden. Het zag er prachtig uit. Nu maar
hopen dat ook buiten het stadion dit opgevallen is. Maar onze Limburgse
persmuskieten kennend? Is dat voor Roda maar nog altijd de vraag. Neen de
kranten staan vol van die méér dan dode club uit Maastricht. Of die waardeloze
club uit Sittard. Wat horen dit soort verslagen in een krant voor Oostelijk Zuid
Limburg? Maar ja, het is maar Roda hè? Dus ook voor hen die rode kaart. 
En
nu naar de wedstrijd. Het zag er in het begin redelijk uit. Er werd weer eens
vanuit de tweede lijn geschoten en de druk was van dien aard dat er binnen korte
tijd een doelpunt door Roda gemaakt zou worden. Alleen het wanneer was de vraag.
In de twaalfde minuut kwam als verrassing die goal uit een hoekschop. Prachtig
héél simpel maar doelgericht naast die keeper in het doel geschoten. 
En
verder ging het. RBC kreeg geen echte doelgerichte kansen waardoor we weer op
een doelpuntje voor ons konden hopen. Wel ging het tempo er wat uit en leek
Sergio geen zin meer te hebben, maar daarvoor leek Anastasiou op dreef. Jammer
genoeg verspeelde hij een kans voor open doel, maar dat zijn we wel van hem
gewend dus (nadat ik eerlijk gezegd wél even gevloekt had), dacht ik toch bij
mezelf gewoon verder voetballen jongens de kansen komen er vanzelf. Maar
tot mijn verbazing beginnen links en rechts van mij individuen op hun vingers te
fluiten, terwijl de scheidsrechter of de vlaggenist aan onze kant tóch geen
aanleiding daarvoor gaven? Tot mijn grote schrik en ergernis bemerk ik dat het
tegen onze eigen jongens is? Dat zijn weer die lui die helemaal Roda niet
kennen. Want als ze deze wedstrijd zouden vergelijken met die tegen Zwolle dan
zouden ze weten dat Roda echt súper staat te spelen. Oké, er worden knullig
kansen gemist, maar er gebeurt iets op het veld en wat leuker is? We staan weer
eens met 1-0 voor. Dus dat fluiten vindt ik onbegrijpelijk en ik schaam mij voor
de spelers, die tóch zichtbaar alles proberen om een goed resultaat neer te
zetten. Ik kijk op de klok, er is zeggen en schrijven 22
minuten gespeeld en we staan al met 1-0 voor. En er klinken al fluitconcerten
tegen onze jongens? Belachelijk is dat gewoon. En weet je wat erger is? Je ziet
gewoon dat die spelers dit ook niet begrijpen. Ik ben al niet groot, maar geloof
me ik voelde mij nóg kleiner worden op dat moment. Die fluiters hebben gewoon
niet in de gaten dat ze hiermee een averechts effect op deze jonge jongens
hebben. Als die mensen al gelijk zouden hebben? Waarom stoppen ze die energie
dan niet in aanmoedigingen? Dat kost evenveel energie maar heeft wel een héél
ander effect op onze jongens. Het spelen wordt ze zo gewoon onmogelijk gemaakt.
Wát ze ook doen er zijn altijd van die individuen die vinden dat ze maar wat
áán staan te klooien. En dat soort "volk" gaat meteen aan hun
vingers "leuren". En zij hebben hun zin gekregen.
Roda stortte geestelijk helemaal in. De spelers moesten al hun aandacht bij het
voetballen houden. En ga daar maar eens aanstaan als je niet tegen elf maar
tegen 500 moet spelen. Zij verdienen daarom van mij alle lof, dat ze
uiteindelijk tegen grote overmacht die drie punten behouden hebben. Het applaus
aan het eind was dan ook voor mijn helden. 
Ze
hebben een uitwedstrijd thuis moeten spelen en deze winnend afgesloten! Jongens
bedankt hiervoor. En tegen die fluiters wil ik zeggen? Koop voortaan een kaartje
voor het uitvak, dan raakt die ook eens eindelijk vol, en weten we tenminste dat
jullie tégen Roda zijn.
En
jij bent de
Bezoeker.
|
